Simon & Yvette verwachten een kindje

Vrijdag 10 april 2009
(34 weken en 5 dagen)
De nieren van de baby werken nu en de longen zijn bijna gebruiksklaar.
Volgens het boek is de baby nu 42,5 centimeter en 2250 gram.
Volgens de echo is het echter wat groter. Het gewicht is nu 2.942 gram.
Dat gewicht is goed te merken. Ook de andere zwangerschaps-
verschijnselen treden wat meer op de voorgrond. Rusteloze
nachten (hoe moet ik nou liggen), waggelend lopen, moeilijk
opstaan en vocht vasthouden zijn daar goede voorbeelden van.
Het is nu nog een week werken en dan gaat het verlof van start.

 

 

Donderdag 9 april: De vijfde echo
(waarschijnlijk de aller,allerlaatste echo)

(34 weken en 5 dagen)

Het doel van deze echo is het opmeten van de
baby. Bij de eerste aanzet was ons kind al te zien.
Het ligt nog steeds met het hoofd omlaag, de
rug aan de linkerkant en de voeten aan de
rechterkant (in en om de placenta). Het hartje
klopte en de maag was gevuld.
(en het ziet er nog steeds uit als een clown met
bolle wangen:))


 

 

 

 

 

 

De echoscopiste vertelde ons toen dat ons kind goed gegroeid was.
Het gewicht (ingeschat door de computer) is 2.942 gram.

(HC=schedelomtrek, AC=buikomtrek, FL=lengte dijbeentje)
Zoals te zien is, verwachten we een redelijk groot kind. Volgens de boeken zou ons
kind nu 2250 gram zijn. De andere waarden liggen ook aan de hoge kant, maar nog
wel binnen de marge. Dat beloofd wat ..:)
Hieronder zie je de waardes uitgezet in grafieken.

Buikomtrek (Abdominale omtrek) en lengte dijbeen (Femurlengte)

 

Gewicht en hoofdomtrek

 

Zaterdag 4 april 2009
(week 33 en 6 dagen)
Veel boeken vermelden dat je tijdens de zwangerschap intensiever gaat dromen.
Normaal droom ik al veel, maar nu is het nog kleurrijker en soms nog echter.
Vannacht droomde ik dat ik in een klein karretje ineens een scherpe bocht naar
links moest maken. Dit was zo echt, dat ik in het echt helemaal mee bewoog.
Het gevolg was dat Snuf, die in een diepe slaap aan mijn voeteneinde lag,
ineens gelanceerd werd. Hij vloog zeker een halve meter de lucht in. We waren
er allebei een beetje beduusd van en Snuf is zeker een minuut draaierig geweest :).

Woensdag 1 april 2009
(week 33 en 3 dagen; 41 centimeter en 2000 gram)
Een afspraak bij de verloskundige. De bloedruk is nog goed (gelijk aan de vorige keren)
en de hartslag van ons kind was weer goed te horen. De verloskundige kan nu al vrij snel
de positie bepalen. Het hoofd ligt nog omlaag en vandaag liggen de voeten tegen de placenta
aan. 's Avonds zal ik dat ook voelen. Mijn ribbenkast heeft wat te verduren gehad :).
Bij het bezoek vroeg de verloskundige of er tijdens de laatste echo ook een meting
gedaan is. Ze bedoelde hiermee de beenlengte, hoofdomtrek en omtrek van de buik. Dit is niet
gedaan, omdat er alleen gekeken zou worden naar de placenta. De verloskundige kan in mijn
geval wel het kind localiseren, maar niet goed voelen of het goed gegroeid is. Alhoewel de
resulaten van de pretecho erg goed waren, tellen deze niet mee. Het moet gemeten worden
door een erkend echocentrum. Dus op verzoek van de verloskundige is er een nieuwe 'laatste'
afspraak gemaakt voor een groeiecho.

Vrijdag 27 maart 2009: De vierde echo (waarschijnlijk laatste echo)
(week 32 en 5 dagen; 40 centimeter en 1800 gram)
Het begint al op te schieten. De spullen voor de babykamer zijn geleverd en we hebben
de laatste echo gehad.

Deze echo is vooral medisch. Het doel is om te zien of de placenta nog in de weg ligt. Dit is
niet meer het geval. Het is goed mee gegroeid naar boven en vormt geen belemmering meer
voor de geboorte van ons kind. Ze hebben nog een foto gemaakt. Volgens mij wordt ons
kind een clowntje :)


Verder is alles goed, het hart klopt, de maag was gevuld en de blaas ook. Nu is het nog
een paar weekjes groeien, schoppen en genieten van de rust.
Op het werk is ook het einde inzicht. De laatste werkdag is op 17 april. Het lijkt allemaal
langzaam te gaan, maar als je de agenda erbij pakt is het nog maar een paar weekjes.
Komende woensdag heb ik weer een afspraak bij de verloskundige en
donderdagavond de laatste zwangerschapsles van Mensendieck. Een van mijn cursusgenoten
is inmiddels al moeder geworden. Door het aanhouden van een hoge bloeddruk heeft ze een
keizersnede gehad. Ik ben zelf als een-na-laatste van de groep uitgerekend. Dus het is
even spannend wie er donderdag nog over is :).

 

Vrijdag 13 maart 2009
(Week 30 en 5 dagen) Ons kind is volgens de boekjes nu 38 centimeter en weegt
1300 gram. Dit is langzamerhand ook wel te voelen :). Het draaien is duidelijker en de schoppen
zijn harder. Vandaag hebben we weer een bezoek gebracht aan de verloskundige.
De afspraken volgen steeds sneller op elkaar. Was het eerst eens in de zes weken en
daarna eens in de vier weken. Nu wordt dat eens in de drie weken en vrij snel daarna om
de week. Alle fysieke punten zijn langsgelopen: mijn bloeddruk was nog steeds goed (140/65),
het ijzer- en glucosegehalte in het bloed was ook nog ruim aan de goede kant en de hartslag van
ons kind klopt nog steeds vol verwachting en snel (140). De verloskundige kan nu goed voelen hoe
ons kind ligt. Het ligt nog steeds met het hoofd omlaag. De verloskundige heeft ons dit keer de
billen laten voelen (rechtsboven) :).

Donderdag 26 februari 2009
Weer naar huis. Na een paar heerlijke dagen in Londen zijn we weer op de trein gestapt
richting huis. Ik wilde niet met het vliegtuig en de trein bleek een goed alternatief. Met een
boek en een laptop mee vliegt de tijd.
In Londen hadden we al weer snel de metro onder de knie.
Daarnaast hebben we veel gewandeld. Met al die wandelingen heeft ons kind in ieder geval veel
kunnen rusten, want het was bijna niet te voelen (het zal het wiegende effect wel zijn). Maar
dat het ook kan schrikken van harde geluiden heb ik ook gevoeld. We zijn naar de comedystore
geweest, een bar waar ook stand-up comedy is. De muziek stond redelijk hard en dat heb
ik gevoeld :). Uiteindelijk hielp het om mijn jas voor mijn buik te houden.
Bij thuiskomst maar wat extra harp gespeeld, want volgens mij valt ons kind daarvan
in slaap (trouwens niet alleen ons kind ;)).

 

Zaterdag 21 februari 2009: De derde echo (pretecho)
(27 weken en 5 dagen)
Het is tijd voor de pretecho! Dit is een echo zonder medische achtergrond en gewoon omdat
we het leuk vinden om ons kind nog een keer te zien.
Bij aankomst waren we wat verbaasd, omdat het echo-centrum midden in een woonwijk ligt.
Nadat we de eerste verbazing te boven waren en onze voorgangers de echokamer hadden verlaten,
konden we naar binnen. Ik mocht weer gaan liggen en mijn buik tonen. Nadat we wat
vragen over de uitgerekende datum hadden beantwoord, ging de gel erop en begon de echo.
De echo-dame legde alles heel duidelijk uit. We waren even bang dat het beeld moeilijk te zien
zou zijn ivm de placenta (die aan de voorkant ligt) en mijn buikwand, maar alles viel mee.
De placenta bleek trouwens rechts voor te liggen en niet in het midden. Daardoor was er veel meer
zichtbaar dan we dachten. Toen het kind duidelijk voor de "camera" lag werd het beeld op 3-D gezet.
Hierdoor kon je de contouren van het kind erg goed zien. Ineens zag je dat het erg beweeglijk is,
de voet probeert te pakken en dat de navelstreng voor het gezicht lag.
We hebben gezien dat ons kind al met het hoofd omlaag ligt en regelmatig de rug in de placenta
drukt. Dit verklaart ook waarom ik vaak iets aan de linkerkant voel. Daar liggen de voeten...

Een erg leuke echo dus. Gelukkig is er een film van gemaakt, want er komt zoveel voorbij,
dat het niet in een keer te zien is:).

Hier kijkt ons kind je aan. Je ziet rechts het hoofd
en links de borstkas. Yvet's hoofd zit links en haar
benen liggen rechts. De bovenkant is Yvet's buik.
Links onderin zie je hoe het kind in werkelijkheid ligt,
dus al met het hoofd omlaag.

 

 

 

Dit is een zij aanzicht van het gezicht (rechts).
Boven het gezicht zie je een rondje met twee kleine
rondjes (soort mickey mouse). Dit is de navelstreng.

 

 

 

 

 

 

Wat je hier ziet, is een voetje en iets van een been.
De teen (wit knopje) wijst naar rechts. Tijdens de
echo is dit gemeten, het is 5,69 cm. Precies de goede
maat bij deze leeftijd.

 

 

 

 

Dit is de rugwervel. Met de rug omhoog en de buik omlaag.
Rechts zit het hoofd.

 

 

 

 

 

Dit is een bovenaanzicht van het hoofd. Het horizontale
streepje laat de scheidslijn tussen de hersenhelften
zien. De stippellijn om het hoofd meet de omtrek.
Dit is 25,96 cm, wat overeenkomt met een kind van
28 weken en 2 dagen. Het is dus ietsje groter dan bij
de werkelijke leeftijd, maar dit verandert waarschijnlijk
nog. Twee weken later kan de grootte bv wel precies
overeenkomen.

 

 

 

Dit is de buik. Ook hier is de stippellijn de omtrek.
Dit keer is het 24,03 cm. Laten we hopen dat de
hersencapaciteit groter blijft dan de eetlust :)).
Deze grootte komt ook overeen met 28 weken en
2 dagen. Zolang de afwijking binnen de 15 dagen
van de oorspronkelijke leeftijd blijft is er niets aan
de hand. De zwarte vlek in de cirkel is trouwens
de maag.

 

 

 

Deze foto laat het dijbeen zien. Dit is iets groter dan
gemiddeld. De grootte komt overeen met een kind van
29 weken en 4 dagen. Dus als we dit goed mogen
begrijpen wordt het een kind met wat langere benen.

 

 

 

 

Dit is een hartfilmpje. Bij iedere hartslag ontstaat er
een heuveltje. De hartslag wordt gemeten over
vier van deze heuveltjes. Dat ons kind erg actief was
op het moment van de echo is daar ook wel aan te zien.
De hartslag was namelijk 159 slagen per minuut.

 

 

 

 

Hier zie je een 3-D foto van het gezicht. Je kijkt tegen
de zijkant aan. De neus in de lucht en het (zichtbare)
oog dicht. De andere kant van het gezicht wordt in
de placenta gedrukt. Kinderen kunnen nu de ogen
al open doen, maar hebben het toch vaak dicht.

 

 

 

 

Het hoofd is gedraaid en kijkt recht naar voren.
Het rechter oog is wat vaag, maar dat komt omdat de
navelstreng er overheen ligt.

 

 

 

 

 

Ook deze foto is een vooraanzicht. Wederom ligt de
navelstreng voor het rechteroog. De platte neus is in
deze fase nog heel normaal. De eigenschappen uit de
eigen familie die je zou kunnen herkennen zijn de
vorm van het hoofd en de vorm van de kin.

 

 

 

 

Een beetje vage foto, maar als je goed kijkt,
zie je het hoofd rechtsbovenin (linkeroog, neus en mond)
en een arm naar beneden. Ons kind probeert hier een
voet te pakken. Op de film is te zien dat de voet ook
vlakbij het hoofd gebracht wordt.
Het ligt dus echt als een balletje opgerold.

 

 

 

 

Vrijdag 20 februari 2009
We zijn weer langs gegaan bij de verloskundige. Alles gaat nog steeds goed:
Mijn bloeddruk is goed en de hartslag van ons kind is ook goed. De baarmoeder was ook op
een goed formaat. Vanaf nu is het ook mogelijk om aan de buitenkant te voelen hoe
het kind ligt. De verloskundige liet ons de rug voelen (links onder). De rest was nog niet terug
te vinden, maar waarschijnlijk komt dit door de placenta, die er nog voor ligt.
Ik had van verschillende mensen gehoord dat ze in deze fase van de zwangerschap extra
vitamines moesten slikken, maar dit blijkt niet voor iedereen te gelden. Als alles gewoon
goed gaat is het niet nodig :).

Maandag 16 februari 2009
Partneravond van de Mensendieck zwangerschapscursus. We hebben hier uitgebreid gezien
hoe de geboorte van ons kind ongeveer gaat verlopen (als het volgens het boekje gaat).
De aanstaande pappa heeft hier te horen gekregen wat hij ter ondersteuning kan doen
(en vooral ook moet laten :)). We hebben zelfs nog even gepuft. Toen de poster van de
eindfase getoond werd, trokken er een paar aanstaande vaders wit weg.
Volgens mij heb je nog wel een paar honderd van deze avonden nodig om je helemaal voor
te bereiden, maar de basis is nu in ieder geval bekend!

Donderdag 5 februari 2009
Week 25 en ons kind is 2 cm groter en 150 gram zwaarder dan in week 23, maar het voelt meer
als 15 cm en 1 kg meer :). Mijn buik is behoorlijk gegroeid. Op de houtsnijclub waren ze
verbaasd, dat het binnen een week zo snel groter geworden is. Gelukkig mag het nu :)
Afgelopen zaterdagavond hebben we ons kind voor het eerst gevoeld. Sindsdien krijg ik op
rustige momenten een soort por. Volgens mij moet ik dan gaan springen, want dat wiegt zo fijn,
haha.
Vandaag ben ik begonnen aan het schilderwerk in de babykamer. Welke kleur het wordt is nog
geheim, maar het eerste begin is al goed gelukt.

We hebben al een aantal kleertjes gehad. We hebben ze op bed gelegd om een compositie te maken:

Vrijdag 23 januari 2009
Vandaag had Simon een cadeautje voor mij. Hij heeft een buikband gekocht.
Er staat een barcode op en een tekst " tenminste houdbaar tot 18 mei 2009".
Mijn buik is nu bijna groot genoeg om daarmee te gaan lopen!

Maandag 19 januari 2009
23 weken zwanger. Volgens de boeken is ons kind nu 30,5 centimeter en 500 gram.
Op de website van Babybytes is een kalender te vinden waar per week een korte uitleg en een
foto staat. Vandaag ben ik naar de verloskundige geweest. Mijn bloeddruk en de hartslag van
ons kind is nog steeds helemaal in orde. De baarmoeder is nu 3 centimeter groter dan " normaal",
maar dat kon door bijvoorbeeld wat meer vruchtwater.
's nachts heb ik wat last van een slapende hand en als ik 's morgens wakker wordt, voel ik mijn
hartslag in mijn slapen. Ik heb dit voorgelegd aan de verloskundige en die knikte meteen al heel
begrijpend. Mijn hand gaat slapen omdat er wat vocht vastgehouden wordt. Dit is dus een
heel gewoon verschijnsel. Ook de "hartkloppingen" zijn normaal, omdat mijn lichaam 's nachts
ook gewoon doorwerkt (en wat harder werkt dan normaal) kun je dat merken door een iets
hogere hartslag.

Zaterdag 17 januari 2009
Vandaag zijn we naar Babypark in Kesteren geweest.
Een super grote winkel waar ze vanalles voor ons nieuwe gezinslid verkopen.
Van kleding tot wiegjes en van wandelwagens tot complete kinderkamers.
We hebben hier meteen kunnen zien hoe een kind je leven veranderd.
Allemaal ouders met rennende kinderen, hoogzwangere vrouwen en natuurlijk luiers
verschonen in de wc (de knijpers zijn vast besteld).

We weten nu alles over de verschillende maxi-cosi's, reiswiegen, onderstellen, regenhoezen,
lamswollen dekens, klik-systemen en nijntjes. Nadat we het een en ander afgekeken hadden
van andere stellen en een verkoopster hadden uitgehoord, hebben we onze favoriet op
wandelwagengebied gevonden. Ook een leuke bijpassende kinderkamer was snel gevonden.

Vrijdag 9 januari 2009
Met 21 weken en vier dagen is het tijd voor de tweede echo. Eigenlijk heet deze de
twintg-weken-echo, maar deze krijg je tussen de 18 en 23 weken zwangerschap.
Dit is een medische echo, want ze controleren hier vanalles: klopt het hart goed, is de lengte
goed, is er sprake van een open rug of hazelip, zijn alle organen aanwezig, groeien de
hersenen goed en nog meer. Een spannende echo dus. Alles was gelukkig in orde. De meeste
dingen waren snel gevonden of getest, alleen de rug was wat lastig te zien. Ons kind zat
namelijk met de rug tegen de baarmoederwand. Nadat de verloskundige wat met de 'scanner'
in de zijkant van Yvet's buik porde, draaide ons kind zich wat geïrriteerd om. Op dat moment
konden we zien dat ook met de rug alles goed zat.
Omdat de placenta tegen de voorkant van de buik zit, was voor ons niet alles duidelijk te zien.
Ook de foto's zijn wat vager dan die van de eerste echo.
Op dit moment zit de placenta nog voor de baarmoederhals. Rond week 32 krijgen we
daarom nog een echo om te zien of de uitgang niet meer geblokkeerd is:).

 

Vrijdag 9 januari 2009: De tweede echo
Ons kind is nu 25 centimeter en 320 gram.

Je ziet hier een arm en een opgetrokken been.

HC=schedelomtrek,
TCD=doorsnede kleine hersenen,
AC=buikomtrek,
FL=lengte dijbeentje

Woensdag 22 oktober 2008: De eerste echo
de eerste echo met een prachtige foto als resultaat:

 

terug naar boven