Simon & Yvette gaan op vakantie

Waarom Maleisië ?

Uiteraard wilden we dat onze huwelijksreis een heel speciale reis zou worden. We hebben maanden lang gestecheld wat het nou zou worden. Yvette wilde graag naar Nieuw Zeeland en Simon wilde graag naar Australië. Toen we echter een keer langs een reisburo gingen om wat extra informatie over Australië/Nieuw Zeeland op te halen, zagen we ook een folder over Maleisië. De voorkant van de folder zag er 'wel leuk' uit dus hadden we die ook maar meegenomen. Toen we thuis de folder doorbladerden waren we het er allebei over eens : dit wordt onze huwelijksreis !

Maar hoe boeken we dat ?
Omdat we beiden niet erg gecharmeerd zijn van de normale reisburo's (de D-reizen/Thomas Cook enz.) - ze hebben over het algemeen erg weinig toegevoegde waarde op de informatie die al in de folders te vinden is - was ons eerste idee om alles zelf via internet te boeken, net zoals onze vakantie naar Dominica. Al snel bleek dat dit een lastige klus zou worden, omdat we zowel delen van Maleisië als delen van Borneo wilden bezoeken én Kapalai.
Na een zoektocht op internet vonden we een klein reisbureau (MTS) in het plaatsje Best, dat zich puur richtte op reizen naar Maleisië. Na een avondje met de eigenaar gesproken te hebben, besloten we om met hem in zee te gaan. Hij heeft voor ons een volledige reis-op-maat samengesteld waarbij we zoveel mogelijk van Maleisië konden zien.

De vakantie
Op 1 mei 2006, 3 dagen na ons huwelijk vertrokken we vanaf Schiphol naar de hoofdstad van Maleisië, Kuala Lumpur. Na een vlucht van 12 uur met Malaysia Airlines kwamen we aan om 06:00AM lokale tijd. MTS had voor ons geregeld dat we de stoelen op rij 62 kregen. Samen met rij 61 zijn dit de enige 2 rijen in het vliegtuig waar niet meer dan 2 stoelen naast elkaar staan en je hebt wat extra ruimte naast de stoelen. (natuurlijk zou business class nog beter geweest zijn, maar dat was toch net 'iets' (ahum) te duur :)

2 mei
In KL (zoals Kuala Lumpur daar genoemd wordt) werden we netjes opgevangen door onze gids Gary, die ons vervolgens naar het superluxe Ritz Carlton 5-sterren hotel bracht. Rozenblaadjes in de vorm van een hart op het bed, en in de kussenslopen 'Happy Honeymoon' geborduurd deed ons vermoeden dat men daar al wist dat je op huwelijksreis waren ;-) We hebben de eerste dag verder lekker rustig aan gedaan. Een paar uurtjes bijgeslapen, wat door de winkelstraten gelopen (Bintang Walk) en 's avonds lekker Malei gegeten in een door onze gids aangeraden restaurant Seri Melayu. Tijdens het eten werden er lokale dansen opgevoerd op het podium.

3 mei

's Ochtends 'vroeg' om 9:30 werden we opgehaald door Gary voor een rondleiding door KL. Uiteraard hebben we een bezoekje gebracht aan de Petronas Twin Towers, het op één na hoogste gebouw ter wereld met 452m. Ook zijn we in de KL Tower geweest van waar we een mooi uitzicht hadden over de hele stad. Daarna hebben we de Batu Caves bezocht met z'n 272 treden tellende trap. Hier kwamen we de eerste Makaak apen tegen, die gewillig poseerden voor de camera (in werkelijkheid waren ze niet aan het poseren, maar aan het kijken hoe ze de camera het beste af konden pakken).
In de middag hebben we een rondleiding gekregen door de "Royal Selangor" tin fabriek (grootste ter wereld), waar alles nog met de hand gemaakt werd. Zelfs de honderden putjes in een tinnen beker worden er met een klein hamertje handmatig ingeslagen. We mochten dit ook even proberen, maar we kwamen er meteen achter dat wij daar nooit zouden worden aangenomen ;)
Aan het einde van de middag liet Gary ons nog een mooie Chinese tempel zien en gaf hij uitleg over de diverse gebruiken daar.
Omdat Gary ons op de eerste dag een goede restaurant-tip had gegeven besloten we ook vandaag zijn tip te volgen door naar een lokaal chinees restaurant te gaan. Dit was echter een stuk minder geslaagd. Wij waren daar de enige westerlingen en iedereen zat ons aan te staren. Het was of ze dachten 'eens kijken hoe zij zich redden met alleen stokjes'. Toen dat echter goed ging (we gebruiken ze regelmatig thuis) waren we niet zo interessant meer :) Ook zaten we pal naast het aquarium waar letterlijk iedere paar minuten een levende kreeft/vis werd uitgehaald voor een zojuist besteld gerecht. Achteraf hebben we er wel om kunnen lachen :)

4 mei
We hadden van tevoren een auto gehuurd om zelf vanuit KL naar Cameron Highlands te rijden. De auto werd om 9:00u bij ons hotel gebracht en na het nodige papierwerk konden we vertrekken. KL is geen stad om eens lekker door rond te rijden. Wat krijg je het daar warm van zeg! Je kan het vergelijken met Amsterdam-Centrum, maar dan 3x zo druk en net zoveel scooters als Amsterdam fietsers heeft. De scooters halen je overal links EN rechts in en je moet je auto letterlijk overal tussenproppen om nog enigszins vooruit te komen. Eenmaal uit KL gekomen was het echter veel beter. Buiten KL was er vrijwel geen verkeer meer te zien.
Na een rit van zo'n 4 uur (en vele honderden bochten later) kwamen we aan in Cameron Highlands, een totaal gerenoveerd hotel dat pas op 28 april heropend was. Wij waren dus zo'n beetje de eerste (en vrijwel de enige) klanten. Alles was ingericht in Engels Koloniale stijl en een aangename verrassing was dat de temperatuur in Cameron Highlands slechts 24-26 graden was ipv de 32-35 graden in de rest van Maleisië.

5 mei
Vandaag hebben we een beetje rondgetourd en zijn we naar de vlindertuin (Butterfly Garden) geweest. Gary had ons aangeraden om daar naar een zeker Yasin te vragen. Hij zou ons een leuke rondleiding kunnen geven in de vlindertuin. En inderdaad, Yasin heeft ons heel veel verteld over de dieren daar. Het waren niet alleen (enorme) vlinders, maar ook wandelende takken, wandelende bladeren, bladkikkers, schorpioenen, sprinkhanen, duizendpoten, enorme torren en salamanders. Bijna een complete dierentuin dus :) Na het bezoek aan de vlindertuin vonden we het wel weer tijd om lekker te relaxen en 's avonds hebben we heerlijk gedineerd in het restaurant van ons hotel.

6 mei
Cameron Highlands staat bekend om zijn vele mooie thee-plantages. Wij zijn gaan kijken bij de BOH plantages (Best of Highlands), waar we ook een korte rondleiding hebben gehad door de 'theefabriek'. Uiteraard hebben we ook wat BOH thee mee naar huis genomen.
Ook hebben we de Parit Waterfalls bezocht. We gingen er heen met het idee een lange wandeling te moeten maken voordat we bij de waterval uit zouden komen, maar al na 5 minuten stonden we er :) Toen zijn we maar doorgelopen naar het hoogste punt van Cameron Highlands, van waar we een mooi uitzicht hadden over het hele gebied.

7 mei
We rijden vandaag weer terug naar KL. We hebben ervoor gekozen om een alternatieve route te proberen, omdat we die 600+ bochten op de heenweg nu wel gezien hadden :) Aan het einde van de middag kwamen we weer aan in KL waar het wederom een 'hele ervaring' was om door de stad heen te komen tot aan het hotel. De sleutels konden we afgeven aan de jockey die onze auto in de ondergrondse garage zou parkeren. Wij gingen heerlijk relaxen in de executive lounge met veel te veel lekkere hapjes!

8 mei
Onze volgende bestemming is Kuching op het eiland Borneo. Met een binnenlandse vlucht komen we op Kuching Airport aan waar we worden opgewacht door Borneo Adventures. Zij brengen ons naar het luxe Hilton Hotel, waar wij als honeymooners gratis een kamer upgrade krijgen. We krijgen een kamer op de 6e verdieping met een schitterend uitzicht op de Kuching rivier. De rest van de dag relaxen we en lopen we wat rond in de stad. Yvette ziet al meteen erg veel winkeltjes waar ze 'eventueel' mooie doeken wil gaan kopen.

9 mei
Om 8 uur worden we door Borneo Adventures opgehaald voor een dagtocht naar Bako National Park, dat alleen maar per boot te bereiken is. Onze gids Loyd vertelt ons bij iedere boom/plant waar je het voor kan gebruiken. De een kan je eten, de ander gebruiken als medicijn en weer andere planten om matten van te maken. Als we nou een goed geheugen zouden hebben gehad dan zouden we zo de jungle in kunnen! Echter ben ik bang dat we ons bij iedere plant af gaan vragen of deze nou giftig was, of je het toch kon eten :)
We hebben een behoorlijk aantal Makaak apen gezien en oerang oetangs gehoord. We hoorden ze hoog in de bomen eten, maar konden ze helaas niet zien. Wel kwamen we een giftige green viper slang tegen, waar we volgens Loyd maar beter uit de buurt konden blijven (en dat geloven we dan maar :)
Ook hebben we tijdens ons bezoek heerlijk gezwommen in een baai van de Chinese zee. Loyd zelf bleef op onze spullen letten, omdat er veel Makaak apen in die buurt zaten die je tas/camera/eten graag meenemen.

10 mei
We gaan voor een aantal dagen 'op vakantie' vanuit het hotel, dus checken we uit en laten het overgrote deel van onze bagage daar achter. We hoeven namelijk maar voor 3 dagen kleren mee te nemen.
We worden 's ochtends opgehaald door onze gids en de eerste stop is het oerang oetang opvang centrum, het Semenggoh Wildlife Rehabilitation Center. Hier worden ontheemde oerang oetangs opgevangen en voorbereid op een terugkeer naar de natuur. Er zijn nergens hekken dus in principe kunnen ze op ieder gewenst moment terug de natuur in als ze dat willen. Op een speciaal gebouwd platform worden de oerang oetangs dagelijks gevoerd en kunnen wij ze van dichtbij zien. Het is een vreemde gewaarwording om na een tijdje wachten ineens de toppen van de hoge palmbomen ineens meters heen en weer zien te bewegen door de oerang oetangs die eraan komen. Hier wil je zeker geen ruzie mee hebben :) Zeker niet nu we weten dat als een oerang oetang aanvalt, hij dit nooit alleen zal doen maar meteen al zijn vriendjes meeneemt.
Na aapjes te hebben bekeken gaan we naar de markt in Serian, mensen bekijken. We kopen wat fruit en lekkernijen voor onderweg en pakken vervolgens een terrasje.
Weer terug in het busje gaan we langs een peperplantage waar ons uitgelegd wordt hoe zwarte en witte peper gemaakt wordt. Ook zien we onderweg enorme vleesetende planten waar je bijna je hele hand in kan doen (niet echt getest overigens :)
Vanuit Serian rijden we nog een kleine 200km langs de grens van het Indonesische Kalimantan naar het stuwmeer van Batang Ai. Hier ligt een boot klaar om ons naar het Hilton Longhouse resort te brengen, de laatste stop voordat we echt de jungle in gaan naar een authentieke stam, de Iban.

11 mei
Na de overnachting in het redelijk luxe Longhouse gaan we vandaag een echt longhouse bezoeken zonder alle gemakken die wij gewend zijn. We gaan naar de longhouse van de authentieke Iban stam in Nanga Sumpa. Voordat we daar heen gaan, gaan we eerst nog langs een school, de Nanga Delok Iban basisschool. De enige mogelijke manier om zowel de school als de Iban zelf te bereiken is via de rivier ("Nanga" = rivier). En het meest gebruikte vervoermiddel is de zogenaamde longboat, een lange smalle boot die niet overdekt is. We smeren ons dus goed in met factor 30 en nemen ook een poncho mee, het is immers een regenwoud dus de kans op regen is redelijk groot. Op het ene moment is het 35 graden en brand de zon, even later kan de regen alweer met bakken uit de lucht komen. Wij houden het droog tot aan de school. We zijn echter nog maar net binnen en het begint te regenen, en niet zomaar een beetje! We praten wat met de schooldirecteur en maken een rondje langs alle klassen waar de kinderen ons nieuwsgierig in de gaten houden en af en toe zelfs iets durven te zeggen, "How are you? What's your name". Verder komen ze nog niet, maar ze krijgen al wel engelse les. We zijn erg verbaasd om op een primitieve school als deze in de middle of nowhere toch zelfs een 6-tal computers aan te treffen. Nog verbaasder zijn we als de schooldirecteur trots vertelt dat ze binnenkort op internet worden aangesloten. Het enige probleem is de stroom. Alhoewel er een dieselgenerator aanwezig is, levert deze slechts genoeg stroom voor alle lichten OF voor de computers, maar niet voor allebei tegelijkertijd.
Als de regen wat minder is geworden varen we verder naar de Iban. Het regent onderweg nog wel aardig, maar aangezien het warm is, is het een welkome verkoeling. Voordat we aankomen moeten we eerst nog een paar honderd meter aan boomstammen in de rivier overwinnen. Honderden boomstammen versperren de doorgang, dus deze worden vakkundig door de boatsman opzij geduwd door er op te gaan staan en net op tijd weer terug in de boot te springen. Het enige wat wij hoeven te doen is ervoor te zorgen dat we niet uit de boot vallen :)
Rond de middag komen we aan bij Nanga Sumpa, in de Borneo Adventure lodge net naast de Iban longhouses. Vanaf hier zullen we naar de Iban gaan en ook de nacht doorbrengen in een primitieve kamer met alleen een matras met klamboe. Douches en WC's zijn er wel, alleen is er tijdens ons verblijf geen waterdruk dus zullen we het moeten doen met emmers water uit de rivier.
We ontmoeten hier een ander Nederlands stel, Hans en Judith, en ontdekken al snel dat zij via hetzelfde reisbureau geboekt hebben. Net als wij zullen zij aan het einde van hun vakantie gaan duiken op Kapalei/Sipadan, dus we zullen elkaar later nog tegenkomen. Ook leren we Nikki kennen, een engels meisje dat een aantal weken als vrijwilliger bij de Iban werkt en er daarna over wil gaan schrijven.
Het eten wat we voorgeschoteld krijgen is zeer goed, zelfs beter dan in het Hilton resort. Rijst gekookt op een soort van barbeque in een stuk bamboe (sticky rice) en verschillende soorten groenten die ze zelf kweken. Als toetje heerlijk verse ananas waar we maar geen genoeg van konden krijgen :)
Na het eten varen we naar een waterval, waar we mogen gaan zwemmen. Wij zijn de enigen die het aandurven, de rest van de gasten ziet het niet zo zitten omdat ze bang zijn dat er 'enge dieren' zitten (wij zijn ook de enigen die in Nanga Sumpa blijven overnachten, de rest gaat voor de avond al weer terug naar het resort). Het water is heerlijk, en de bloedzuiger die Simon te pakken had tijdens het zwemmen had alweer losgelaten zonder dat hij het gevoeld had.
Terug in de lodge zien we een enorme groene pad zitten die zeker een 20 cm lang is. Volgens Iban geloof zorgt deze pad ervoor dat het koel blijft. En inderdaad, het is lekker koel die dag/avond.
Later op de dag brengen we een bezoek aan de Iban longhouse. Het is een 'lang huis' waar in dit geval 30 gezinnen in wonen met in totaal 210 personen. Kleine gezinnen kennen ze daar niet en privacy al evenmin. Zowel grootouders, ouders en kinderen slapen in hetzelfde vertrek. De oudere Iban mensen spreken geen engels, maar de jongere generatie wel. We zien hoe de vrouwen hun eigen kleden en manden maken en we zien de mannen werken aan een nieuw longhouse.
In de avond gaan we nog een keer langs en zitten met een groepje Ibans in de gezamelijke ruimte in het longhouse. Hier krijgen we hun eigengemaakte rijstwijn (15% alcohol) voorgeschoteld. Omdat we overdag wat kettingen en armbanden van ze gekocht hebben als souvernirs voor thuis, krijgen we een extra fles rijstwijn aangeboden als dank. Gelukkig hoefden we niet meer terug naar huis te rijden :) De Iban chief heeft er ook nog even bijgezeten, maar die moest ineens weg voor een vergadering. Later hoorden we dat hij dat excuus altijd gebruikte :)

12 mei
's Ochtends relaxen we nog even in de open ruimte van de lodge en bekijken hoe Nikki een poging doet tot het weven van een mat uit gedroogde lange bladeren. Ook wij mogen het even proberen. Als Simon het wil proberen beginnen de vrouwen een beetje te lachen. Het blijkt dat het weven van matten alleen door vrouwen beoefend wordt, dus is het wel even raar als een man dit doet :)
Tegen de middag komt een nieuw toeristenstel bij de lodge aan, die net zoals wij gisteren even onwennig rondkijkt. "Groentjes!" denken we allebei :) We begroeten ze en maken een praatje. Al snel is duidelijk dat dit niet ons type mensen is. Ze zijn helemaal vol van zichzelf en lijken alleen maar geinteresseerd in hun eigen verhalen. We verzinnen snel een excuus om van ze verlost te zijn :)
Aan het begin van de middag gaan we met de longboat terug naar het Hilton Longhouse Resort. Na een paar uurtjes varen komen we aan en we relaxen de rest van de dag bij het zwembad.

13 mei
Na lekker uitgeslapen te hebben vertrekken we tegen de middag terug naar het vaste land waar we worden opgehaald met een busje om terug te gaan naar ons hotel in Kuching. Als diner hebben we van ons reisbureau een etentje aangeboden gekregen in het Steakhouse restaurant in het hotel. We dachten dat het een daadwerkelijk (engels) Steakhouse zou zijn, simpel maar lekker. Het bleek echter een zeer luxe restaurant te zijn waar we een uitgebreid 4-gangen menu kregen voorgeschoteld!

14 mei
Vandaag gaan we (of liever gezegd Yvette :) shoppen in Kuching. Yvette heeft mooie doeken gezien waar ze kleding van wil maken. De doeken zijn spotgoedkoop (voor Nederlandse begrippen), dus gaan er minstens een stuk of 12 mee. Het past nog net in onze koffers die sowieso al erg vol zaten (1 koffer met al onze duikspullen, en 1 koffer met kleding). Eerder hebben we al wat souvernirs per post naar huis gestuurd omdat we het anders echt niet meer mee terug zouden kunnen nemen :)
Deze avond eten we eens een keer geen aziatisch, maar gaan we naar de pizza hut (ja die hebben ze daar ook, net zoals de Mac maar dat gaat ons net iets te ver ;) We gaan vroeg naar bed want morgen moeten we om 6:30AM ontbijten.

15 mei
Om 7:30 zijn we uitgecheckt en worden we opgehaald door Bonaire Adventures. We worden op het vliegtuig naar Kota Kinabalu gezet en moeten daar overstappen op een volgende interne vlucht richting Sandakan. Hier begint onze 3-daagse jungle tour in Sabah(het oostelijk deel van Maleisisch Borneo). We verblijven in het Sepilok Nature Resort en komen daar 2 oude bekenden tegen, Hans en Judith (die we ook al waren tegengekomen bij de Iban). Omdat het resort pal naast het oerang oetang center zit, besluiten we om er met z'n 4-en alvast een keer heen te gaan. Morgen staat dit ook op het programma, maar we zijn er nu toch dus waarom niet.. Zonder het te weten komen we precies op tijd aan om het voederen van de oerang oetangs om 15.00u mee te maken. We mogen redelijk dichtbij het voederplatform komen, dus we kunnen mooie foto's maken. Het enige probleem is dat het een beetje warm is. En niet zomaar een beetje! Zelfs als je stil staat en in de schaduw gutst het zweet je van je lijf af. Simon baalt er wel een beetje van dat hij nu geen fatsoenlijke zoomlens heeft aangeschaft voor zijn digitale spiegelreflex camera. Er zijn toeristen bij die enorme toeters op hun camera hebben, die toch minimaal een 400mm bereik hebben. Simon moet het doen met slechts 70mm. Maar desondanks zitten er toch leuke foto's tussen hoor :)

16 mei
Vandaag gaan we voor de 2e keer naar het Sepilok Oerang Oetang Center. Onze gids wil uitleggen waar we het eea kunnen vinden, maar hij kan zich de moeite besparen..'We know!' :)
We zijn goed op tijd dus we zoeken een goed plekje op voor het platform. We weten inmiddels precies waar we moeten gaan staan voor het beste zicht. Ook weten we dat het weer erg warm zal worden, maar daar is weinig aan te doen anders dan veel drinken. Flesjes water meenemen mag helaas niet omdat de apen hier op af komen en ze af kunnen pakken.
De oerang oetangs lijken goed te weten wanneer de voedertijd begint. Een klein half uurtje van tevoren hangen ze al in de touwen die richting het voederplatform leiden. Een paar kleine oerang oetangs spelen met elkaar op het voederplatform en wachten geduldig op hun ontbijt.
Na het voederen krijgen we nog een film te zien over het ontstaan van dit opvangcentrum. Na al die hitte was het wel even lekker om in een zaal met airco te zitten. Dat de film maar lang mag duren :)
Na de film gaan we met onze gids en 2 andere stellen (waaronder Hans en Judith) verder naar het Sandakan Hotel, waar we een lunch aangeboden krijgen als voorbereiding op de 2,5 uur durende tocht met een speedboat naar Sukau, naar de Rainforest Lodge midden in de jungle. We krijgen een kleine, simpele kamer waar we zullen overnachten. Er werd ons van tevoren verteld dat het een 'very basic accomodation' was, en inderdaad, dat was het. Maar meer had je ook echt niet nodig daar.
In de middag maken we onze eerste boottocht en gaan we op zoek naar de neusaap (Probiscus Monkeys). Deze aap staat vooral bekend om zijn -hoe kan het ook anders- lange neus. We komen verschillende groepen tegen in de bomen langs het water, maar helaas net te ver om ze goed op de foto te kunnen krijgen. Wel zien we heel veel makaak apen, king fishers, een aantal slangen en zelfs een krokodil (waarmee ook meteen duidelijk was waarom niemand in de rivier zwom:)
's Avonds moest iedereen (als huisregel, wilde je in aanmerking komen voor het diner) een zogenaamde sarong aan, een doek die je om je middel doet. Het zag er niet uit bij de mannen, maar omdat iedereen er eentje draagt viel het niet op :) Een andere huisregel was dat er binnen geen schoenen gedragen mogen worden. Dit was echter overal in Maleisie zo. Als je daar ergens te gast bent, dien je je schoenen buiten te laten staan.


17 mei
Om 5:30AM worden we gewekt voor het ontbijt. Het is de bedoeling dat we rond 6 uur het water opgaan om zo de zonsopkomst en het uitdampen van het regenwoud te kunnen zien. Helaas zijn we net te laat. De mist was al opgetrokken en de zon was 'al lang' op om 6 uur.
Ook vandaag maken we een aantal boottochten en zien we weer veel apen. We lopen ook een stuk(je) door de jungle. Ons werd aangeraden om speciale 'bloedzuiger-sokken' mee te nemen, omdat deze nog wel eens hardnekkig konden zijn als het net geregend had. Gelukkig voor ons was het erg droog, dus hebben we maar 1 bloedzuiger gezien. Onwillekeurig kijk je echter wel op ieder blad waar je langsloopt of er toch geen bloedzuiger op zit. Maar we hebben het overleefd! Indiana Jones zou trots op ons zijn:) (al kan ik me niet herinneren dat hij ook van die afzichtelijke sokken aan heeft gehad)
Na het diner maken we een nachtcruise. Hier zien we naast de apen die zich klaar maken om te gaan slapen een stukje verder een dikke cobra slang aan de kant. De boatsman vaart er naartoe om ons een beter zicht te geven, maar opeens horen we wat gerommel boven ons in een boom langs de waterkant. Er blijkt een grote groep makaak apen in te zitten die we zo te zien kwaad hebben gemaakt. Om ons weg te jagen proberen ze ons onder te pissen! Gelukkig valt alles net naast de boot, maar de boodschap is duidelijk, wij zijn daar niet gewenst :)

18 mei
Vandaag gaan we na het ontbijt weer met de speedboat terug naar Sandakan en lunchen we op het hoogste punt van Sandakan in een Engels koloniaal restaurant. Een erg mooie setting. Vlakbij het restaurant bezoeken we een museum van een oud-engelse schrijfster waar we allebei nog nooit van gehoord hebben (Agnes Keith). Het blijkt nationale museum dag te zijn, dus worden er traditionele dansen opgevoerd bij het museum. Yvette wordt uit het publiek gehaald en moet meedansen. Simon verschuilt zich wijselijk achter zijn camera (iemand moet er toch plaatjes van schieten toch?:)
Omdat Simon er achter is gekomen dat hij zijn zwembroek is kwijtgeraakt/vergeten in Kuching, vraagt hij aan de gids of we een tussenstop kunnen maken bij een kledingzaak. Voordat we een rondleiding door de stad krijgen gaan we dus eerst even shoppen. Simon koopt voor de zekerheid maar meteen 2 nieuwe zwembroeken :) We bezoeken in de stad een mooie Chinese tempel en aan het einde van de dag worden we weer teruggebracht naar het Sepilok Nature Resort.

19 mei
Vandaag vertrekken we voor het laatste deel van onze vakantie, een 6-daagse duikvakantie op het eiland-op-palen, Kapalai. Voordat we er zijn moeten we echter nog wel een binnenlandse vlucht maken, een paar uur met een busje naar de kust rijden en nog een half uur varen naar het eiland.
We komen aan het begin van de middag aan en krijgen een schitterende cottage toegewezen waar we tot aan het einde van de vakantie zullen verblijven. Onder het huisje hoor je de zee klotsen en zie je verschillende soorten vissen in het heldere water. En hoewel de temperatuur vrijwel hetzelfde is als op land, is het hier toch een stuk aangenamer vanwege de verkoelende wind van zee. We leren al snel dat we niet de fout moeten maken om zonder slippers over de loopplanken te lopen. Het hout wordt enorm heet onder de hete zon :)
Het is de bedoeling dat we in de middag een proefduik gaan maken. Voor ons zelf, maar ook voor de divemasters die willen weten met wat voor soort duikers ze te maken hebben. Yvette voelt zich echter niet zo lekker van de lange reis vandaag, dus zij besluit om wat te gaan slapen. Simon maakt met een paar andere stellen wel zijn proefduik op het 'huisrif'. Het zicht viel erg tegen, maar gelukkig bleek dit alleen daar zo te zijn. Alhoewel we op Kapalai verblijven is het de bedoeling dat de meeste duiken bij het eiland Sipadan gemaakt gaan worden. Op het eiland Sipadan mogen echter sinds begin 2005 geen toeristen meer verblijven om het ecosysteem te beschermen. Duiken rond Sipadan blijft echter nog wel toegestaan.

20 - 25 mei
Iedere dag zo'n beetje hetzelfde 'ritueel'. Tussen 7-8u ontbijtbuffet in het (enige:) restaurant en rond 8.15 met de boot naar Sipadan voor de eerste duik. Na de duik 'uitrusten' (en aan de benodigde surface time komen) op Sipadan zelf (op een klein gedeelte waar toeristen nog wel mogen komen) en rond 10.30 uur de 2e duik bij Sipadan. Tussen 12-1u lunch op Kapalai en vervolgens tot 3 uur relaxen/snorkelen of zelfs slapen (ja, door de stikstof die je onder water opneemt wordt je erg moe :) Om 3.15 maken we een duik rond Kapalai of bij het buureiland Mabul (op 5 min varen). Van 19-20u dinerbuffet en eventueel kun je daarna nog een nachtduik maken. We hebben dit maar 1 keer gedaan (3 duiken op een dag is normaal gesproken meer dan genoeg om goed moe van te zijn).
We hebben erg mooie duiken gemaakt, waarbij we vooral veel grote vissen, heel veel schildpadden (tot wel 15 tijdens een duik!) en een behoorlijk aantal white-tip reef sharks. Het koraal was echter van wat mindere kwaliteit dan we 'gewend' waren van bijv. Bonaire/Curacao en Dominica. Het grote aantal schildpadden en de haaien maakten dit echter wel weer goed :)
We hadden helaas geen onderwater camera, dus foto's kunnen we hier niet van laten zien. Wel hebben we 2 DVDs met opnames van een paar van onze duiken. Om deze te zien zul je echter bij ons langs moeten komen. Ze zijn ietsjes te groot om op deze website te zetten :)

26 mei
Helaas, we moeten weer aan de lange terugreis beginnen die zo'n 24 uur gaat duren. Met de boot naar Semporna, en dan met het busje naar Tawau waar we een binnenlandse vlucht naar KL nemen. Vanuit KL vliegen we rechtstreeks terug naar Amsterdam.
Aangekomen in Amsterdam zien we tot onze verrassing dat we worden opgewacht door de ouders van Yvette! En gelukkig hoeven we maar 1 koffer te tillen, want de andere is niet aangekomen ;) De koffer is gelukkig de volgende dag netjes bij ons thuisbezorgd.

 

Al met al een geweldige huwelijksreis die we nooit zullen vergeten!


PS: klik hier voor de foto's

terug naar boven